محمد بن أحمد المقدسي ( المشاري ) ( مترجم : علينقي منزوي )

496

أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي )

ديگران به سخن مىآيند . گرايش ايشان به مذهب‌وارهء بو حنيفة است . به آميزش با رعايا عادت ندارند بلكه [ حاجب ] ووزيري ويژهء اين كارها است . هر گاه بخواهند كسى [ يا صدري از صدور ] را سرفراز دارند ، وى را با خود بر خوان برند چنانكه به شيخ أبو العباس به خوان نشستند . گاهى ايشان در مسائل مهم با خود پيكها گفتگو مىكنند چنانكه با شيخ أبو صالح گفتگو كرده وى را به نزد فرمانده سپاه أبو الحسن [ حسين ] فرستادند . [ دربار ايشان هيچگاه از پيران بزرگوار خالى نمىشود ] همواره يكى از بزرگترين ووارسته‌ترين فقيهان را ببالا بر كشيده ، نيازهايش را برآورده وفتواها را از رأى وى صادر مىكنند ، وبا نظر وى كارها را انجام مىدهند ، چنانكه با پير بزرگوار امام [ أبو الحسن ] محمد بن فضل رفتار كردند . [ گوئى فرشته به اين مرد تلقين مىكند يا چيزى از علم غيب مىداند ! ] . تا آنجا كه مردم در تعيين جانشين چنين فقيه نيز حدسها مىزنند . نبينى كه چگونه به حاكم امام محمد بن يوسف كه فقيه‌ترين كامل مردان است چشم دوخته‌اند ؟ [ وهمچنين شيخ أبو إسحاق شعيبى آن پاك نژادى كه دانش أو بر كسى پوشيده نيست . من از برخى پيران شنودم كه به أبو نصر حربي مىگفت : در دربار ، براي مسلمانان مردى سودمندتر از شيخ أبو إسحاق نيست ! شگفت انگيزتر آنكه ، در هنگام ناتوانى خطيب ، با آن همه دانشمندان كه در آنجايند سركردهء بليس ( شرط ) بجاى وى خطبه مىخواند ، شما چنين رفتارى را در هيچ ايالت ديگر نمىتوانيد ديد !